Ik heb een vreemde tic.. ik verzamel, onbewust overigens, sjaals. Jaren geleden begreep ik nooit waarom er mensen waren die binnen zaten met zo’n pashmina om hun nek, of erger nog een Olly (Oililly sjaaltje). Ik begreep er werkelijk waar niks van. Maar ergens in de loop van de tijd ben ik ze fijn gaan vinden. Vaak draag ik zwarte kleding en een sjaal in een vrolijk kleurtje maakt het geheel wat minder ‘zwart’.

Om een of andere manier kan ik nu ook niet zonder zo’n sjaal het huis uit. Ik heb er altijd een bij, altijd! Tijdens onze reis mocht ik er van mezelf uiteraard maar eentje meenemen. En geloof me, hier is een heel proces aan vooraf gegaan, welke is het fijnste? Welke heeft de makkelijkste kleur? Het werd een roze Arafat-sjaal. Goede keuze, kan ik nu achteraf concluderen.

Hoe dan ook, vandaag ben ik aan het opruimen geslagen. Ze lagen namelijk overal. Een zwarte én een lichtpaarse op de achterbank in mijn auto, een blauwe op de bijrijdersstoel, een paarse op een eetkamerstoel, een rode en een roze aan de kapstok, drie over het traprek én augustus of niet, een turquoise-kleurige om mijn nek.

Mijn sjaals worden op een vast plekje in huis opgeborgen (wanneer ze niet rondslingeren), namelijk een grote doorzichtige bak. Deze is, na mijn grote opruimactie, nu dus vol. Na een korte evaluatie weet ik nu hoeveel ik er heb. Ik heb er dus *ahum* 60 *ahum*.

Mijn naam is Lnnkz, en ik ben dus verslaafd.

Titel: The Vampire Diaries / Ontwaken & De strijd
Auteur L.J. Smith

Af en toe lees ik wel eens boeken waarvan ik achteraf niet zo goed weet wat ik er van moet vinden. Zo ook met dit boek. Het is verhaal is wel aardig, maar mijns inziens erg simpel geschreven. Positiever kan ik het persoonlijk niet maken. Nergens in het boek ga ik echt meeleven met de hoofdpersonen, sterker nog, het is dat ik van mezelf boeken altijd uit moet lezen anders denk ik dat hij al snel in de boekenkast verdwenen was om daar te verstoffen. Ik hoop dat de serie beter is.

The Vampire Diaries is het verhaal van Salvatore en Damon, twee broers die ten tijde van de Italiaanse renaissance verliefd waren op dezelfde vrouw. Ze vonden de dood in een zwaardduel, maar ontwaakten daarna als vampiers. Eeuwenlang bestreden ze elkaar. Nu zijn ze opnieuw verliefd op hetzelfde meisje, deze keer op het aantrekkelijke tienermeisje Elena, van Robert E. Lee High School. Is Elena sterk genoeg om zich staande te houden in hun allesvernietigende vete?
Bron: Bol.com

Titel: De verbouwing
Auteur: Saskia Noort

Dit boek heb ik al weer een hele tijd geleden gelezen. Ik moet eerlijk bekennen dat ik het boek niet geweldig vond. Het is een lekker boek om op een vrije regenachtige middag op de bank weg te lezen, maar echt spectaculair wordt het verhaal niet. Het blijft allemaal wat oppervlakkig en ik erger me soms aan de hoofdpersoon. Je leeft erg naar de ontknoping toe en die blijkt dan wat teleurstellend.

Mathilde, succesvol plastisch chirurg, opent haar privékliniek. Ze lijkt aan de vooravond te staan van wat een glansrijk vervolg van haar carrière moet worden. Mathilde is als vrouw in elk opzicht geslaagd te noemen: ze is slim, combineert een groot zakelijk inzicht met een hoge morele standaard, ze is gelukkig getrouwd en heeft een intelligente puberzoon.

Maar schijn bedriegt. Mathilde is eenzamer dan ooit. Haar huwelijk wankelt en de verbouwing van hun huis, die geleid wordt door haar echtgenoot en een ‘groene’ aannemer, dreigt uit te lopen op een ramp. Dan accepteert Mathilde, wanhopig als ze is, de helpende hand van een oud vriendje. Daarmee manoeuvreert ze zich in een zodanig chantabele positie dat er geen uitweg meer mogelijk lijkt.

De verbouwing gaat over de maakbaarheid van het hedendaagse leven en de bijkomende druk om te presteren en er goed uit te zien. Waar ligt de grens: hoe ver ga jij? Bron: Bol.com

Sommige mensen, met name die van het vrouwelijke geslacht, kunnen uren bellen met een vriendin. Heel gezellig, maar daar zit hem wel een probleem. Ik kan dat namelijk niet, een lang gesprek voeren aan de telefoon.

Begrijp me niet verkeerd, telefoneren kan ik wel, maar dan met name op zakelijk gebied. Een vrolijk riedeltje afdraaien voor het bedrijf waar ik werk is geen enkel probleem. Goed luisteren naar wat iemand aan de andere kant te zeggen heeft, het gaat me allemaal prima af. Op mijn werk dan, want thuis bak ik er niks van.

Wanneer mijn moeder belt vanaf haar vakantieadres om mij in geuren en kleuren te vertellen over de leuke dingen die ze meegemaakt hebben moet ik alle zeilen bijzetten om me op dit gesprek te kunnen concentreren. Het is geen desinteresse, maar het lukt me gewoon niet. Wanneer mijn moeder dan aan het einde van het gesprek vraagt of er iets is voel ik me altijd erg schuldig.

Vriendinnen bel ik dan ook nauwelijks, wederom geen desinteresse, maar tijdens zulke telefoongesprekken dwaal ik zo vaak af met mijn gedachten dat het een beetje vreemd word. Gesprekken voeren doe ik gewoon liever face to face. Ik vind het fijn om iemand aan te kunnen kijken, om emoties van iemands gezicht af te kunnen lezen. Zeg nou zelf samen lachen is toch leuker dan wanneer je beiden alleen in een stille woonkamer zit te lachen?

Titel: De uitverkorene
Auteur: Fayza Oum’Hamed

Een bizar verhaal van een meisje die naar Nederland wordt gehaald om hier te trouwen en vervolgens wordt mishandeld en vernederd door haar schoonfamilie. Het verhaal leest makkelijk weg. Door dit soort boeken besef ik altijd weer dat ik als vrouw zijnde blij mag zijn dat ik in een land als Nederland geboren ben. Niet alle vrouwen op de wereld hebben het geluk zo vrij te zijn in de keuzes die ze willen maken.

Het boek is zeker een aanrader.

Fayza geniet van een onbezorgde jeugd in een grote Berberse familie in het noorden van Marokko. Ze kan goed leren, spreekt vloeiend Frans en droomt van een toekomst als journalist. Maar in een zomervakantie, als zij net vijftien jaar is, komt daar abrupt een einde aan. Haar vader stemt in met het uithuwelijken van zijn jonge dochter aan een man die zij nooit eerder heeft gezien.
Een jaar later komt Fayza als importbruid in Amsterdam terecht, om tot haar verbijstering te moeten samenleven met een oerconservatieve echtgenoot en zijn familie, die haar opsluiten, als voetveeg gebruiken en mishandelen.
Wanneer ze haar eerste kind krijgt besluit zij het gevecht met haar schoonfamilie aan te gaan. Stiekem kijkt ze naar soapseries om de Nederlandse taal te leren en ten slotte ontvlucht zij het huis.

In De uitverkorene laat Fayza zien welke impact vrijheidsberoving, dwang en mishandeling hebben gehad op haar psychische en fysieke gezondheid. Door haar kracht, intelligentie en de speling van het lot wist zij zich aan haar situatie te ontworstelen en kan zij nu haar verhaal vertellen.
Bron: Fayza.nl